Уваходныя білеты

    • Кошт білета 1 руб. 50 кап.

    • Для навучэнцаў ССНУ 1 руб. 10 кап.

      Cтудэнтаў ВНУ

      Пенсіянераў

    • Для школьнікаў 80 кап.

    • Для ваеннаслужачых тэрміновай службы бясплатна

      Дашкольнікаў

      Інвалідаў

      Ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны

      Дзяцей-сірот

Экскурсіі

  • Аглядная экскурсія (да 25 чалавек) 3,50–4,00 руб.

  • Тэматычныя экскурсіі (да 25 чалавек) 5,00 руб.

  • Тэатралізаваная экскурсія (да 25 чалавек) 10,00 руб.

Замовіць экскурсію

Адукацыя

  • Тэматычныя заняткі (да 25 чалавек) 5,00 руб.

  • Лекцыі (да 25 чалавек) 5,00 руб.

Замовіць навучанне

Іншыя паслугі

  • Прадстаўленне інтэр’ера для фота-відэа здымкі 6,00 руб.

    (да 7 чалавек)

  • Выстаўка (часовая) 5 кап.

    (для ўсіх катэгорый наведвальнікаў)

Выбраныя творы

Вершы

Санет

1911

Зімой

1910

Лясун

1909

Кніга

1912

Пераклады

Effet de nuit

1911—1912

Азра

1909

Вязень

1915–1916

Паўстанне

1913—1914

Апавяданні

Жыў на свеце музыка. Многа хадзіў ён па зямлі ды ўсё граў на скрыпцы. I плакала ў яго руках скрыпка i такая была ў яго гранні нуда, што аж за сэрца хапала...

Плача скрыпка, льюць людзі слёзы, а музыка стаіць i выводзіць яшчэ жаласней, яшчэ нудней. I балела сэрца, i падступалі к вачам слёзы: так i ўдарыўся б груддзю аб зямлю ды ўсё слухаў бы музыку, усё плакаў бы па сваёй долі...

А бывала яшчэ й так, што музыка быццам вырастаў у вачах людзей i тады граў моцна, гучна: гудзяць струны, дзваніць рымка, бас, як гром, гудзіць i грозна будзіць ад сну i завець ён народ. I людзі падымалі апушчаныя голавы, i гневам вялікім блішчалі ix вочы.

Тады бляднелі i трасліся, як у ліхаманцы, i хаваліся ад страху, як тыя гадзюкі, усе крыўдзіцелі народу. Многа ix хацела купіць у музыкі скрыпку яго, але ён не прадаў яе нікому. I хадзіў ён далей меж бедным людам i граннем cвaiм будзіў ад цяжкага сну.

Але прыйшоў час, i музыкі не стала: злыя i сільныя людзі кінулі яго ў турму, i там скончылася жыццё яго... I тыя, што загубілі музыку, узялі яго скрыпку i пачалі caмi граць на ёй народу.

Толькі іхняе гранне нічога людзям не сказала. «Добра граеце, – гаварылі iм, – ды ўсё не тое!» I ніхто не мог растлумачыць, чаму ад грання музыкі так моцна білася сэрца бедакоў. Ніхто не ведаў, што музыка ўсю душу сваю клаў у iгpy. Душа яго знала ўсё тое гора, што бачыў ён па людзях; гэта гора грала на скрыпцы, гэта яно вадзіла смыкам па струнах; i ніводзін сыты не мог так граць, як грала народнае гора.

Прайшло шмат гадоў з таго часу. Скрыпка разбілася. Але памяць аб музыку не згінула з iм разам. I з-памеж таго народу, катораму ён калісь граў, выйдуць дзесяткі новых музыкаў i граннем сваім будуць будзіць людзей к свету, праўдзе, брацтву i свабодзе...

Шаман

1914